پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند، نه در آفريدن و نه در اداره عالم، نيازمند کسى نيست. خَلَقَ السَّماواتِ‌ ... لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ‌ ... هُوَ الْغَنِيُ‌ 2- تنها خداوند، خالق و مالکِ آفريده‌هاست، «لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» و تنها اوست که بى‌نياز و سزاوار ستايش است. «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ» 3- سفارش به حمد و ستايش خداوند در آيه‌ى قبل، به خاطر نياز او نيست. قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ‌ ... هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ