تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ما خَلْقُکُمْ وَ لا بَعْثُکُمْ إِلاَّ کَنَفْسٍ واحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ «28» بعد از آن به جهت رد جماعتى که به سبب کثرت خلايق استبعاد مى‌کردند در بعث جميع آنها، کمال قدرت خود را بيان مى‌فرمايد: ما خَلْقُکُمْ وَ لا بَعْثُکُمْ‌: نيست آفريدن شما و نه برانگيختن شما بعد از مرگ در پيشگاه قدرت مطلقه سبحانى، إِلَّا کَنَفْسٍ واحِدَةٍ: مانند آفريدن و برانگيختن يک تن، زيرا وجود کل و جزء را کافى است تعلق اراده الهيه و قدرت تامه مطلقه ثابت است براى ذات سبحانى، پس به قدرت کامله قادر است در آن واحد هزار هزار عالم ايجاد فرمايد، همچنين قادر باشد به حشر و نشر خلايق اولين و آخرين در يک آن بدون هيچ نقصان. إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ: بدرستى که خداى تعالى شنواست همه شنيدنيها را، بينا است تمام ديدنيها را و ادراک او به بعضى از بعض ديگر باز نمى‌ماند، پس خلق و بعث همچنين است. مراد آنست که چنانکه همه مسموعات و مبصرات نزد ذات سبحانى يکسان است و ادراک هيچکدام از آن مانع ادراک آن نشود، همچنين خلق و بعث بعضى مانع خلق و بعث بعض ديگر نمى‌گردد بلکه در يک حکم هستند به جهت قدرت ذاتيه نسبت به جميع ممکنات از واحد و جمع و قليل و کثير على السّويه است، و الّا ترجيح بلا مرجح لازم، و آن محال است، پس جمله خلايق را به يکدفعه زنده فرمايد که يکى از ديگرى او را مشغول نسازد. «1» برهان، ج 3، ص 279. (چاپ علميه- قم). در اين نسخه باهوران است. جلد 10 - صفحه 362