علم به زمان وقوع مرگ و قيامت، مخصوص خداست. اگر انسان‌ها بدانند که مرگ آنها دور است و قيامت به اين زودى برپا نمى‌شود، مغرور شده و بيشتر به گناه آلوده مى‌شوند و اگر بدانند که قيامت به زودى برپا مى‌شود، وحشت کرده و دست از کار و فعاليّت بر مى‌دارند، بنابراين ما که زمان مرگ و قيامت را نمى‌دانيم بايد همواره آماده باشيم.
علم به نوزادنِ در رحمِ مادران، مخصوص خداست. گرچه دستگاه‌ها و آزمايش‌هاى علمى امروز نشان مى‌دهند که جنين پسر است يا دختر؛ امّا علم خداوند ازلى و نامحدود است؛ علاوه بر اين، علم به «ما فِي الْأَرْحامِ» تنها مربوط به پسر يا دختر بودن جنين نيست، بلکه استعدادها، حالات، روحيّات، و صدها دانستنى ديگر را نيز شامل مى‌شود که با هيچ دستگاه و آزمايش و امکانات بشرى، قابل دست‌يابى نيست.
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «عرفت الله بفسخ العزائم و حل العقود» «1»، خدا را با شکسته شدن اراده‌ها و تغيير تصميم‌ها شناختم.
حضرت على عليه السلام ذيل آيه فرمودند: «من قدم الى قدم» «2»، يعنى انسان يک گام که بر مى‌دارد، از گام آينده‌ى خود خبر ندارد.