1- علم بشر محدود است و قابل مقايسه با علم بىنهايت خداوند نيست. يَعْلَمُ ...
ما تَدْرِي نَفْسٌ
2- برنامهريزى، تدبير و تنظيم امور لازم است؛ امّا قدرتى مافوق در کار است که انسان نمىداند فردا چه مىشود. «وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَکْسِبُ غَداً»
3- هيچ کس به زمان و مکان مرگ خويش آگاه نيست. «وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ» (اگر در روايات مىخوانيم که فلان ولىّ خدا، مکان يا زمانِ فوت يا شهادت خود را مىدانست، آگاهى و علمى است که از طرف خداوند به او
«1». نهجالبلاغه، حکمت 250.
«2». منلايحضر، ج 1، ص 139.
جلد 7 - صفحه 294
عطا شده است، وگرنه به طور استقلالى هيچ کس خبر ندارد.)
4- به گفتهى کاهنان، فال بينان، کف بينان و پيشگويان در مورد آيندهى خود اعتماد نکنيم. «وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَکْسِبُ غَداً»
5- انسانى که نه از مرگ خود خبر دارد، نه از موقعيّت فرداى خود، چرا مغرور است؟ ما تَدْرِي نَفْسٌ ...
6- انسان بايد همواره آمادهى حضور در صحنه و پاسخگويى باشد. «وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ»
پروردگار!
قرآن را نور ما، قانون ما، اميد ما، منطق ما، مايهى تعقّل و تفکّر ما، موعظهى ما، شفاى ما، آرامش ما و نجات ما قرار بده.
آمين ربّ العالمين
«والحمد للّه ربّ العالمين»
جلد 7 - صفحه 297
سورهى سجده
اين سوره، سى ايه دارد و در مکّه نازل شده است.
اين سوره يکى از 29 سورهاى است که با حروف مقطّعه آغاز و پس از آن از قرآن تجليل شده است.
يکى از چهار سورهاى است که در آن آيه سجدهى واجب آمده است. طبق حديثى که در مجمع البيان آمده رسولاکرم صلى الله عليه و آله هر شب قبل از خواب اين سوره را با سورهى مُلک تلاوت مىفرمود.
همانند ديگر سورههاى مکّى، در اين سوره نيز مباحث گستردهاى در مورد مبدأ و معاد و سرانجام کافران آمده است تا موجب تقويت ايمان مؤمنان و پايدارى آنان در برابر فشار دشمنان گردد.
در آيه 15، از رکوع و سجده به هنگام شب که مردم در خواب هستند، به عنوان ويژگى مؤمنان راستين ياد شده و قرائت اين آيه نيز سجده واجب دارد.
جلد 7 - صفحه 298
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندهى مهربان