1- براى محو شرک، بايد از قدرت لايزال الهى و آفرينش آسمانها و زمين سخن گفت. «خَلَقَ- اسْتَوى- ما لَکُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ»
2- آفرينش و مديريّت هستى، از يکديگر جدا نيست. «خَلَقَ- اسْتَوى»
3- عرش، مرکز تدبير و ادارهى جهان است. «اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ»
4- يکى از راههاى انذار اين است که تکيهگاهها و دلبستگىهاى مادّى و غير الهى، ميان تهى و بىاثر معرّفى شوند. لِتُنْذِرَ ... ما لَکُمْ مِنْ دُونِهِ
5- يکى از راههاى انذار، يادآورى نعمتهاست. خَلَقَ ... أَ فَلا تَتَذَکَّرُونَ
اين همه نقش عجب بر در و ديوار وجود
هر که فکرت نکند نقش بود بر ديوار
6- انسان در فطرت خود حقايقى را مىيابد، ليکن بايد با تذکّر و يادآورى، او را غفلت زدايى نمود. «تَتَذَکَّرُونَ»