اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ذلِک‌َ عالِم‌ُ الغَيب‌ِ وَ الشَّهادَةِ العَزِيزُ الرَّحِيم‌ُ «6»
اينکه قدرت نمايي بواسطه و سببش اينکه است که خداوند عالم به غيب و شهود است عزيز است در ملکش رحيم است بر بندگانش.
ذلک اشاره به اينکه است که خداوندي که خالق آسمان و زمين و عرش و آن چه بين آسمان و زمين است و تدبير امور مي‌کند و از آسمان نازل مي‌فرمايد و اعمال عباد را به سوي او مي‌برند يعني در دفتر او ثبت مي‌شود اينکه خداوند متعال:
عالِم‌ُ الغَيب‌ِ وَ الشَّهادَةِ است. در خبر دارد از إبن بابويه مسندا از حضرت صادق (ع) فرمود:
«الغيب ما لم يکن و الشهادة ما کان».
و اينکه بيان مصداق است، غيب آن چه از نظر بندگان مستور است و از علم آنها بيرون است غيب است ولي از نظر الهي چيزي مستور نيست و از علم او چيزي بيرون نيست و شهود آن چه بندگان به تفاوت درجات و اختلاف مراتب مشهود آنها است و علم به آن دارند حتي علم ما کان و ما يکون و ما هو کائن که به خاندان عصمت و طهارت عنايت شده خداوند به همه آنها علمش احاطه دارد: عالِم‌ِ الغَيب‌ِ لا يَعزُب‌ُ عَنه‌ُ مِثقال‌ُ ذَرَّةٍ فِي السَّماوات‌ِ وَ لا فِي الأَرض‌ِ وَ لا أَصغَرُ مِن ذلِک‌َ وَ لا أَکبَرُ إِلّا فِي کِتاب‌ٍ مُبِين‌ٍ (سبأ آيه 3).
العَزِيزُ المنيع في ملکه لا يعد له شي‌ء و ليس کمثله شي‌ء و هو علي کل شي‌ء قدير و بکل شي‌ء عليم اقرب اليکم من حبل الوريد.
الرَّحِيم‌ُ بعباده. وَ رَحمَتِي وَسِعَت کُل‌َّ شَي‌ءٍ فَسَأَکتُبُها لِلَّذِين‌َ يَتَّقُون‌َ وَ يُؤتُون‌َ الزَّکاةَ وَ الَّذِين‌َ هُم بِآياتِنا يُؤمِنُون‌َ (اعراف آيه 156).