اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ جَعَل‌َ نَسلَه‌ُ مِن سُلالَةٍ مِن ماءٍ مَهِين‌ٍ «8»
پس از خلقت آدم از طين قرارداد نسل او را از خلاصه‌اي از آب ضعيف حقير بي قيمت.
خداوند به قدرت کامله خود چه تصرفات محير العقول در خلقت انسان و نگهباني او و رشد او فرموده. اولا آن مأکولات انساني را چندين مراتب هضم قرار داده در انسان قوه جاذبه، ماسکه، دافعه و غيرها و تمام اينکه مأکولات را تبديل به خون و صفرا و بلغم و سود او تبديل به گوشت و پوست و عظم و بتمام اعضاء بدن از چشم و گوش حتي ناخن و مو سهم مي‌دهد و خلاصه آن را که سلاله نام نهادند در صلب انسان قرار داده که نطفه باشد و قوه شهوت به او داده که اينکه نطفه را از صلب خارج کند تا در رحم مادر قرار گيرد- جل الخالق- و اينکه نطفه به نحو وديعه در تمام اعضاء انساني قرار داده شد: نطفه انسان انسان مي‌شود، نطفه هر حيواني همان حيوان مي‌شود، حتي تخم هر گياهي همان گياه مي‌شود لذا چه اندازه تأکيد شده که اينکه نطفه از غذاهاي حرام و خبائث و از شراب و گوشت ميته نباشد، در حال حيض منعقد نشود، بطريق زنا نباشد که تمام اين‌ها اثر خود را مي‌بخشد، چه مادامي که در صلب پدر باشد، يا در رحم مادر، و چه بعد از ولادت از شير و مأکولات ديگر مراعات کنند که گوشت و پوست او از حرام روئيده نشود و اغلب اينکه وضعياتي که امروز مشاهده مي‌شود از جوان‌ها، پسران و دختران
جلد 14 - صفحه 450
که شرحش شرم آور است، در اثر همان لقمه‌هاي حرام است، بگذاريم و بگذريم.
ثُم‌َّ جَعَل‌َ نَسلَه‌ُ نسل انسان يا نسل آدم که «خَلَقتَه‌ُ مِن طِين‌ٍ».
مِن سُلالَةٍ سلاله، خلاصه است.
مِن ماءٍ مَهِين‌ٍ که نطفه باشد و مهين گفتند براي ضعف و حقارت و کوچکي است.