اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو تَري إِذِ المُجرِمُون‌َ ناکِسُوا رُؤُسِهِم عِندَ رَبِّهِم رَبَّنا أَبصَرنا وَ سَمِعنا فَارجِعنا نَعمَل صالِحاً إِنّا مُوقِنُون‌َ «12»
و اگر مي‌بيني موقعي که بد کرداران سرها به زير انداخته در پيشگاه احديت مي‌گويند: پروردگار ما، ما بينا شديم و شنوا شديم پس ما، را برگردان عمل صالح به جا مي‌آوريم محققا ما يقين پيدا کرديم.
وَ لَو تَري إِذِ المُجرِمُون‌َ مجرم کسي را گويند که مستحق جرم باشد و اينکه شامل کفار و مشرکين و معاندين و مخالفين و شاکين و منکرين ضروريات دين و مبدعين و ظالمين و عاصين مي‌شود که تمام مجرم و استحقاق عذاب دارند.
ناکِسُوا رُؤُسِهِم از شرم و حياء و خجلت و ندامت و ذلت و خفت سر به زير انداخته با کمال حقارت.
عِندَ رَبِّهِم در محکمه حساب و سؤال و جواب اظهار پشيماني مي‌کنند.
رَبَّنا أَبصَرنا وَ سَمِعنا ما در دنيا کور و کر بوديم نه حقايق را درک کرديم و نه به فرمايشات انبياء گوش داديم: صُم‌ٌّ بُکم‌ٌ عُمي‌ٌ فَهُم لا يَعقِلُون‌َ ولي فعلا حقايق بر ما مکشوف شد و حقانيت انبيا را درک کرديم و بينا و شنوا شديم.
جلد 14 - صفحه 455
فَارجِعنا پس ما را برگردان به دنيا و زنده فرما.
نَعمَل صالِحاً ما دست از کفر و شرک و ظلم و عناد و مخالفت و معاصي برميداريم و به اعمال صالحه و وظائف ديني عمل مي‌کنيم ديگر شک و شبهه بر ما باقي نمانده.
إِنّا مُوقِنُون‌َ يقين قطعي پيدا کرديم.