1- سحر خيزى و دل کندن از رختخواب، يکى ديگر از نشانههاى مؤمنان است.
تَتَجافى جُنُوبُهُمْ ...
2- عبادتهايى که با نوعى رياضت و خفا همراه باشد ارزش بيشترى دارد.
«تَتَجافى»
3- مؤمن، نه مأيوس است، نه مغرور، هم بيم دارد، هم اميد. «يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً»
جلد 7 - صفحه 312
4- تواضع، سحرخيزى و انفاق، خصلت دايمى مؤمنان است. «لا يَسْتَکْبِرُونَ- يَدْعُونَ- يُنْفِقُونَ» (همه با صيغهى مضارع آمده است.)
5- رابطهى شبانه با خداوند، بايد با رسيدگى به محرومان همراه باشد. «يَدْعُونَ- يُنْفِقُونَ»
6- مورد انفاق، تنها مال نيست، بلکه شامل علم و آبرو و ديگر سرمايههاى انسان نيز مىشود. «مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ»