اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ وَ لَم يَهدِ لَهُم کَم أَهلَکنا مِن قَبلِهِم مِنَ القُرُونِ يَمشُونَ فِي مَساکِنِهِم إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ أَ فَلا يَسمَعُونَ «26»
آيا سبب هدايت نميشود بر آنها که چه بسيار هلاک کرديم از پيش از آنها از قرون ماضيه که مشي ميکردند و رفت و آمد داشتند در مساکن و منازل خود محققا در اينکه اهلاک سابقين هر آينه آيات و دلائلي است آيا پس از اينکه نميشنويد!
أَ وَ لَم يَهدِ لَهُم فاعل يهد کَم أَهلَکنا است يعني اينکه قدر که هلاک کرديم از کفار و مشرکين.
مِن قَبلِهِم قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم که نمروديان باشند و قوم لوط و قوم شعيب که اهل مدين و ايکه باشند و فرعونيان و نزديک به آنها قوم ابرهه که اصحاب فيل بودند، اينکه باعث هدايت آنها نميشود!. استفهام تعجبي است امروز هم فکر نميکنند که بني اميه و بني العباس و جبابره و ظلمه و حتي در عصر خود آثار و خيمه آنها باعث تنبه ديگران نميشود واقعا روز به روز مشاهده ميکنيم اينکه تصادفات و اينکه امراض جديد و اينکه گرفتاريها در اثر چيست و ابدا متنبه نميشويم و هر چه بيشتر ميشود بر فسق و فجور و طغيان و ظلم و- ترک صلوة .... ميافزائيم آن قدر قساوت و سياهي قلب و هوي و هوس و حب شهوات
جلد 14 - صفحه 468
چشم و گوش ما را کر کرده که مرگ را براي همسايه تصور ميکنيم و خود را معاف ميدانيم.
«النّاس نيام فاذا ماتوا انتبهوا».
مِنَ القُرُونِ الماضيه که آنها هم مثل شما.
يَمشُونَ فِي مَساکِنِهِم با قدرت و ثروت زياد که يک مرتبه نابود شدند.
إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ بلکه هر يک يک از اينها خود يک آيتي است که از ميليونها و ميلياردها متجاوز است ولي گوش شنوا و چشم بينا ميخواهد.
أَ فَلا يَسمَعُونَ و لا يبصرون و لا يعقلون و لا يفقهون و لا يتفکرون صم بکم عمي فهم لا يعقلون.