اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ وَ لَم يَرَوا أَنّا نَسُوق‌ُ الماءَ إِلَي الأَرض‌ِ الجُرُزِ فَنُخرِج‌ُ بِه‌ِ زَرعاً تَأکُل‌ُ مِنه‌ُ أَنعامُهُم وَ أَنفُسُهُم أَ فَلا يُبصِرُون‌َ «27»
آيا نمي‌بينند و مشاهده نمي‌کنند که ما سوق مي‌دهيم آب را به سوي زمين خشک ساده مرده پس بيرون مي‌آوريم به اينکه آب زرع و کشت از خضرويات و حبوبات که مي‌خورند از آن زرع انعام آنها و انفس آنها آيا پس از اينکه بينا نمي‌شوند!.
أَ وَ لَم يَرَوا به چشم بصير و قلب روشن و دل باز.
أَنّا نَسُوق‌ُ الماءَ به توسط باران و برف و سيل و نهرها و چشمه‌ها.
إِلَي الأَرض‌ِ الجُرُزِ صفحه بيابان و صحرا که خشک و ساده است و هيچ گياهي در آنها نيست.
فَنُخرِج‌ُ بِه‌ِ زَرعاً محل زراعت مي‌شود و کشت‌زار مي‌گردد و تمام علف‌ها و سبزيجات و حبوبات از آن زمين به توسط اينکه آب خارج مي‌شود.
تَأکُل‌ُ مِنه‌ُ أَنعامُهُم انعام ثلاثه گاو و گوسفند و شتر و مراکب، اسب، قاطر و حمار که علف ها را مي‌خورند.
وَ أَنفُسُهُم از حبوبات و خضرويات که مأکول انسان مي‌شود که اگر يک سال اينکه آب به اينکه زمين نرسد و خشک سالي شود و حاصل دست نيايد قحطي مي‌شود و اگر شدت کند
جلد 14 - صفحه 469
تمام هلاک مي‌شوند بترسند از آن معاصي که باعث حبس باران و مانع از نزول آن مي‌شود.
أَ فَلا يُبصِرُون‌َ کجا است چشم بينا و قدردان نعم الهي و خوف از غضب و عذاب او.