1- رابطهى نسبى افراد را با پدران واقعىشان حفظ کنيم. «ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ» (در
جلد 7 - صفحه 330
شناسنامهى افراد بايد نام پدرشان باشد.)
2- با افرادى که پدرشان شناخته شده نيست، محترمانه، عاطفى و برادرانه رفتار کنيم. «فَإِخْوانُکُمْ فِي الدِّينِ» (افرادى در جنگها اسير و سپس مسلمان مىشدند، ولى مسلمانان پدر آنان را نمىشناختند.)
3- «برادر دينى»، يک اصطلاح قرآنى است. «فَإِخْوانُکُمْ فِي الدِّينِ»
4- بردههاى آزاد شدهاى را که پدرشان معلوم نيست، دوست و مولى بخوانيد. «وَ مَوالِيکُمْ»
5- قصد، نيّت و آگاهى، در ارتکاب جرم مؤثّر است. «أَخْطَأْتُمْ- تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ»
6- تغيير آگاهانهى شناسنامهها و نسبتها جرم است. «وَ لکِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ»
7- به حساب نياوردن گناهان غير عمد و خطايى، برخاسته از آمرزندگى و مهربانى خداوند است. لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ فِيما أَخْطَأْتُمْ ... وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
8- مغفرت خداوند همراه با مهربانى و شفقت است. «غَفُوراً رَحِيماً»