پیام‌های تفسیر نور

1- پيروى نکردن از کافران و منافقان و پيروى از وحى، مشکلاتى دارد که راه مبارزه با آن توکّل به خداست. «لا تُطِعِ‌- وَ اتَّبِعْ‌- وَ تَوَکَّلْ» 2- سعى کنيم دليل دستورها را بيان کنيم. «تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ‌- کَفى‌ بِاللَّهِ وَکِيلًا» (کسى که خدا دارد چه ندارد؟) جلد 7 - صفحه 329 3- گرايش‌هاى قلبى و فطرى انسان، يک چيز بيشتر نيست و هر چه انسان بر خلاف آن بگويد يا عمل کند، نفاق شخصى اوست نه اراده‌ى الهى. و «ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ» 4- در يک دل، دو دوستى متضادّ جمع نمى‌شود. «مِنْ قَلْبَيْنِ» (دوستى و پيروى از وحى، با ولايت و پيروى از کافران و منافقان سازگار نيست.) 5- رابطه‌ى پدر و مادر با فرزند، يک رابطه‌ى حقيقى و طبيعى است نه تشريفاتى و قراردادى. (نه همسر، مثل مادر مى‌شود، «ما جَعَلَ أَزْواجَکُمُ اللَّائِي تُظاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهاتِکُمْ» و نه فرزند خوانده، فرزند مى‌شود. «ما جَعَلَ أَدْعِياءَکُمْ أَبْناءَکُمْ» 6- يکى از وظايف انبيا، زدودن خرافات از جامعه است. ما جَعَلَ‌ ... ذلِکُمْ قَوْلُکُمْ بِأَفْواهِکُمْ‌ 7- معيار حقّ و باطل، وحى الهى است، نه رسم و رسوم و آداب و عادات اجتماعى. «ذلِکُمْ قَوْلُکُمْ بِأَفْواهِکُمْ وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ»