تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلاَّ غُرُوراً «12» وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ‌: و ياد بياور زمانى را که گفتند منافقان در آن روز، وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ‌: و آن کسانى که در دلهاى ايشان مرض ضعف اعتقاد بود به وعده پيغمبر، ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌: وعده نداد خدا و پيغمبر او در نصرت و اعلاى دين و فتح شام و يمن و بلاد کسرى، إِلَّا غُرُوراً: مگر وعده فريب دهنده، يعنى سخنى که مردم را گول مى‌زند. از سلمان رضوان اللّه عليه مروى است که در حفر خندق سنگى در غايت صلابت پيدا شد که تيشه و تبر بر آن کار نمى‌کرد. حضرت متين‌ «1» را به دست مبارک، بسم اللّه گويان به سر سنگ زد، دو دانگ آن سنگ شکست، نورى از آن مانند برق بجست مانند مصباح در شب تاريک، در آن روشنى، نظر سيد اطهر صلّى اللّه عليه و آله بر قصرهاى شام افتاد، گفت: اللّه اکبر، مفاتيح شام به من دادند؛ مسلمانان تکبير گفتند. به ضربت دوم دو دانگ ديگر شکست، نورى ساطع شد، قصور يمن به نظر اشرف درآمد، تکبير گفت و فرمود: مفاتيح يمن به دست من درآمد، اصحاب تکبير گفتند. ضرب سوم تمام سنگ شکسته، نورى‌ «1» آنچه در متن روايت آمده اينستکه: «حضرت، معول را بدست مبارک گرفتند» معول به معنى کلنگ مى‌باشد. جلد 10 - صفحه 417 درخشان شد، قصرهاى کسرى را مشاهده فرمود: مفاتيح فارس به قبضه اقتدار من دادند، مؤمنان تکبير گفتند خوشحال و گفتند: الحمد للّه موعود صادق متبين شد. منافقان گفتند پيغمبر، ما را وعده ملک کسرى و قيصر دهد و حال آنکه امروز ترس و تزلزل به مرتبه‌ايست که نتوانيم حرکت کنيم، اين وعده غرور خواهد بود «1».