تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثِيراً (41)
بعد از آن ارشاد فرمايد اهل ايمان را به کثرت ذکر که موجب مثوبات جاودان و دافع وساوس شيطانى است:
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا: اى کسانى که تصديق کرديد به يگانگى خدا و نبوت پيغمبر و معتقدات حقه ايمانيه، اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثِيراً: ياد کنيد خدا را ياد کردنى بسيار، يعنى غالب اوقات يا انواع ذکر از تهليل و تکبير و تحميد و تمجيد.