تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً (45)
بعد از آن بر سبيل توقير و تعظيم، خطاب به رسول فرمايد و به غرض امتنان بر بندگان به ارسال آن حضرت بر ايشان، به اجلال قدر و علوّ امر او پرداخته حضرتش را به پنج صفت توصيف فرمايد:
يا أَيُّهَا النَّبِيُ: اى پيغمبر بلند مرتبه يا خبر دهنده، إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً:
بدرستى که ما فرستاديم تو را بر بندگان در حالتى که گواهى بر تصديق و تکذيب امت و بر هدايت و ضلالت و طاعت و معصيت ايشان.
وصف دوم: وَ مُبَشِّراً: و در حالتى که مژده دهنده به رحمت ما بر اهل تصديق:
وصف سوم: وَ نَذِيراً: و ترساننده از نزول عقوبت بر اهل تکذيب.