اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ بَشِّرِ المُؤمِنِين‌َ بِأَن‌َّ لَهُم مِن‌َ اللّه‌ِ فَضلاً کَبِيراً (47)
و بشارت بده مؤمنين را باين
جلد 14 - صفحه 514
که از براي آنها است از جانب الهي فضل بزرگي.
مسئله: در باب استحقاق و تفضل مکرر اشاره شده که عقوبات و بليات و مصائب نسبت بکفار و مشرکين و ضالين و مضلين و ظالمين و فساق و فجار از روي استحقاق است زائد بر آن ظلم است و خلاف عدل و محال است از خداوند صادر شود و اما نعم الهيه و هدايت او و مثوبات دنيوي و اخروي براي مؤمنين از روي تفضل است احدي طلبي از خدا ندارد و استحقاقي ندارد حتي انبياء و اولياء زيرا جميع عبادات برابري با کوچکترين نعم الهي نميکند فقط قابليت ميآورد که قابل تفضلات الهي ميشود و تفضلات الهي هم مراتب زيادي دارد هر کرا بمقدار قابليت باو تفضل ميشود و ايمان اصل کليه اعمال صالحه است و مؤمن قابليت تفضل بسيار بزرگي دارد لذا ميفرمايد: وَ بَشِّرِ المُؤمِنِين‌َ بِأَن‌َّ لَهُم مِن‌َ اللّه‌ِ فَضلًا کَبِيراً.