1- اصرار بر گناه به زشتى و کيفر آن مىافزايد. ( «يُؤْذُونَ» نشانه استمرار و اصرار بر اذيّت است.)
«1». مائده، 45.
جلد 7 - صفحه 398
2- آبروى زن و مرد مؤمن، محترم و لطمه زدن به آن گناه بزرگى است. (حفظ آبرو به زن يا مرد بودن ربطى ندارد.) «الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ»
3- گناهى تنبيه دارد که انسان با علم و عمد مرتکب شود. «اکْتَسَبُوا»
4- گناه، بار انسان را سنگين مىکند. «احْتَمَلُوا»
5- مهمترين اذيّت، زخم زبان و تهمت است. «يُؤْذُونَ- بُهْتاناً»
6- آزار و اذيّت ديگران به هر شکلى که باشد، از جمله گناهانى است که خشم الهى را بدنبال دارد. يُؤْذُونَ ... إِثْماً مُبِيناً