تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً کَبِيراً (68)
رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ: پروردگارا بده ايشان را دو برابر از عذابى که به ما دادهاى، زيرا که آنها هم ضالّ بودند هم مضلّ، وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً کَبِيراً: و لعنت کن و دور فرما آنها را از رحمت خود لعنت و راندنى بزرگ، يعنى اشدّ و اعظم لعن باشد، مراد آنکه ايشان را طردى فرما که از آن بازگشتى نباشد.
تنبيه: آيه شريفه شآمت عاقبت امر تابعين و متبوعين اهل ضلالت را بيان فرمايد که هر دو دسته ملعون و گرفتارند به عذاب و در آنحال چون تابعين مشاهده کنند عذاب را که به سبب متابعت رؤسا و بزرگان و فريب آنان بوده، اقرار به گمراهى خود و دعا کنند تضاعف عذاب و لعنت را براى آنان.