گروهى از اهل مکّه، بعد از پايان مراسم حج در محلّى اجتماع کرده و با ياد کردن پدران و نياکان خود به آن تفاخر و مباهات مى‌کردند. قرآن دستور مى‌دهد به جاى تفاخر به نياکان، خدا را ياد کنيد «1» و از نعمت‌ها و توفيقات او سخن بگوييد و در اين کار جدّى‌تر باشيد.
ياد هر کس يا هر چيز، نشانه‌ى حاکميّت آن بر فکر انسان است. کسى که ياد نياکان را دارد و به آنان افتخار مى‌کند، فکر و فرهنگ آنان را پذيرفته است و اين يادکرد مى‌تواند فرهنگ جاهلى را بر جامعه حاکم کند. به همين دليل حضرت موسى گفت: من گوساله طلائى و پر قيمت سامرى را آتش مى‌زنم و خاکسترش را به دريا مى‌ريزم. زيرا تماشاى آن، فرهنگ و تفکّر شرک را در انسان زنده مى‌کند.