تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ «11»
أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ: (ان مفسره و فعل آن محذوف) يعنى امر کرديم او را که بساز يا فرموديم او را به ساختن زره‌هاى فراخ دامن گشاده، وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ: و اندازه نگاهدار در بافتن آن، يعنى حلقه‌هاى مساوى در هم افکن تا وضع آن مناسب افتد، و يا به اندازه نه بسيار دراز نه بسيار کوتاه.
مروى است که لقمان نزد حضرت داود عليه السلام بود در وقت ساختن زره اول؛ حضرت آن را مى‌ساخت و لقمان در آن تفکر مى‌نمود و نمى‌دانست چه چيز خواهد بود، و از او سؤال نکرد تا فارغ شد برخاست و بپوشيد و گفت: نيکو سپر جنگى است؟ لقمان گفت: (الصّمت حکم و قليل فاعله) خاموشى حکمتى است که کم است کننده آن «1».
به روايتى هر روز زرهى مى‌ساخت و به هزار درهم مى‌فروخت تا سيصد و شصت را تمام کرد، و به سيصد و شصت درم بفروخت و از بيت المال مستغنى شد «2».
وَ اعْمَلُوا صالِحاً: و بجا آوريد عمل شايسته، يعنى محض قربت و خالص از شائبه اغراض دنيويه به جهت شکر بر نعمتهاى عظيمه که عطا شده‌ايد.
خطاب به حضرت داود و اهل او و جميع مؤمنين؛ إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ:
بدرستى که من به آنچه مى‌کنيد بينا هستم و هيچ چيز از من مخفى نيست و بر وفق آن پاداش خواهم داد.