تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) لَقَد کان‌َ لِسَبَإٍ فِي‌ مَسکَنِهِم‌ آيَةٌ جَنَّتان‌ِ عَن‌ يَمِين‌ٍ وَ شِمال‌ٍ کُلُوا مِن‌ رِزق‌ِ رَبِّکُم‌ وَ اشکُرُوا لَه‌ُ بَلدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَب‌ٌّ غَفُورٌ «15» ‌هر‌ آينه‌ بتحقيق‌ ‌بود‌ ‌براي‌ سبا ‌در‌ محل‌ سکونت‌ ‌آنها‌ ‌آيه‌ ‌که‌ دلالت‌ ‌بر‌ قدرت‌ و تفضلات‌ الهي‌ داشت‌، دو باغستان‌ ‌از‌ طرف‌ راست‌ ‌آنها‌ و ‌از‌ طرف‌ چپ‌ ‌آنها‌ پر ‌از‌ فواکه‌، انبياء مبعوث‌ ‌به‌ ‌آنها‌ مي‌گفتند بخوريد ‌از‌ رزق‌ پروردگار ‌خود‌ و شکر گذار باشيد نعم‌ ‌او‌ ‌را‌، شهرستان‌ پاک‌ و پاکيزه‌ و پروردگار آمرزنده‌. لَقَد کان‌َ لِسَبَإٍ فِي‌ مَسکَنِهِم‌ آيَةٌ و ‌در‌ حديث‌ ‌از‌ حضرت‌ رسالت‌ ‌است‌ فرمود: سبأ اسم‌ رجلي‌ ‌بود‌ ‌که‌ ابو العرب‌ مي‌گفتند و گفتند سبأ ‌إبن‌ يشحب‌ ‌بن‌ يعرب‌ ‌بن‌ قحطان‌ ‌بود‌ و ده‌ اولاد آورد ‌که‌ ‌از‌ ‌هر‌ کدام‌ ‌آنها‌ قبيله‌اي‌ تشکيل‌ شد، شش‌ نفر ‌آنها‌ ‌در‌ يمن‌ سکونت‌ کردند و چهار ‌آن‌ ها ‌در‌ شام‌. اما شش‌ نفر يمني‌، ‌از‌ دو کنده‌ و مذحج‌ و اشعرون‌ و انمار و حمير، شش‌ قبيله عرب‌ و اما چهار شامي‌، عامله‌ و جذام‌ و لخم‌ و غسان‌ چهار قبيله عرب‌ و اسم‌ بلده ‌خود‌ ‌را‌ ‌به‌ نام‌ جد ‌خود‌ گذاردند. جَنَّتان‌ِ عَن‌ يَمِين‌ٍ وَ شِمال‌ٍ مراد ‌اينکه‌ نيست‌ ‌که‌ دو باغستان‌ فقط بوده‌ بلکه‌ ‌در‌ طرف‌ جلد 14 - صفحه 553 راست‌ ‌آنها‌ باغستان‌هاي‌ بسيار بوده‌ ‌که‌ گفتند مسير ده‌ روز اسب‌ سوار تندرو بوده‌ مثلا مثل‌ اصفهان‌ ‌به‌ طهران‌ و چون‌ ‌اينکه‌ باغستانها ‌به‌ ‌هم‌ وصل‌ بوده‌ يک‌ باغستان‌ تعبير ‌شده‌، و ‌هم‌ چنين‌ طرف‌ يسار ‌آنها‌. و ‌به‌ اندازه‌اي‌ اشجار سر ‌به‌ ‌هم‌ آورده‌ ‌که‌ آفتاب‌ ‌به‌ زمين‌ نمي‌تابيد. و ‌به‌ اندازه‌اي‌ پر ‌از‌ ميوه‌ ‌بود‌ ‌که‌ ‌اگر‌ زني‌ سبدي‌ بزرگ‌ ‌بر‌ سر مي‌گذاشت‌ ‌به‌ فاصله‌ چند قدم‌ سبد پر ‌از‌ فواکه‌ مي‌شد بدون‌ ‌اينکه‌ ‌که‌ دست‌ ‌بر‌ ‌او‌ گذارده‌ و بچيند. کُلُوا مِن‌ رِزق‌ِ رَبِّکُم‌ ‌در‌ خبر ‌است‌ ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ (ع‌) ‌که‌ ‌در‌ ‌هر‌ قبيله ‌آنها‌ خداوند پيغمبري‌ فرستاد ‌به‌ ‌آنها‌ مي‌گفتند قدر ‌اينکه‌ نعمت‌ بزرگ‌ و فراواني‌ نعمت‌ ‌را‌ بدانيد. وَ اشکُرُوا لَه‌ُ و شکر گذار باشيد و کفران‌ نعمت‌ ‌او‌ ‌را‌ نکنيد ‌که‌: لَئِن‌ شَکَرتُم‌ لَأَزِيدَنَّکُم‌ وَ لَئِن‌ کَفَرتُم‌ إِن‌َّ عَذابِي‌ لَشَدِيدٌ (ابراهيم‌ آيه 7). بَلدَةٌ طَيِّبَةٌ دارد ‌در‌ اخبار ‌که‌ هواي‌ ‌اينکه‌ مراکز ‌آنها‌ ‌به‌ قدري‌ ملايم‌ ‌بود‌ ‌که‌ نه‌ ‌از‌ شدت‌ حرارت‌ آفتاب‌ اذيت‌ مي‌شدند و نه‌ ‌از‌ شدت‌ برودت‌ هوا و ‌به‌ قدري‌ زمين‌ ‌آنها‌ پاک‌ ‌بود‌ ‌که‌ خار و خس‌ ‌در‌ ‌آن‌ روئيده‌ نمي‌شد و حيوانات‌ موذيه‌ مثل‌ شپش‌ و کيک‌ و پشه‌ و عقرب‌ و مار و ساير موذيات‌ ‌در‌ ‌آن‌ جا نبود ‌حتي‌ ‌اگر‌ يک‌ غريبي‌ ‌با‌ ‌اينکه‌ نوع‌ موذيات‌ وارد مي‌شد فوري‌ مي‌مردند. وَ رَب‌ٌّ غَفُورٌ پروردگار مي‌بخشد گناهان‌ ‌شما‌ ‌را‌ و مي‌آمرزد ‌شما‌ ‌را‌ ولي‌ بدبختانه‌:

آیات این صفحه