تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِکُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ ما لَهُمْ فِيهِما مِنْ شِرْکٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ «22»
جلد 10 - صفحه 528
قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ: بگو اى پيغمبر به اهل شرک بر وجه سرزنش:
بخوانيد آنان را که گمان بردهايد خدايان، مِنْ دُونِ اللَّهِ: غير از ذات يگانه «اللّه» از ملائکه و غير آنها، يعنى اگر در دعوى الوهيت آنان صادقيد، بخوانيد ايشان را تا ببينيد که در جلب منافع و دفع مضارّ مددى مىرسانند به شما يا نه، يعنى آنها را بىکمک آفريدگار اختيار و اقتدارى نيست، و چگونه اجابت کنند شما را و حال آنکه به هيچ وجه، لا يَمْلِکُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ: مالک و قادر نيستند آن معبودان به اندازه مورچه خرد از خير و شر، فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ: در آسمانها و نه در زمين، يعنى در امر آسمان و زمين قدرت ندارند، وَ ما لَهُمْ فِيهِما مِنْ شِرْکٍ: و نيست ملائکه يا بتان را در آسمان و زمين هيچ شرکتى با خداى به حق، نه در آفريدن و نه در نصرت کردن، يعنى به هيچ وجه در خلق و ملک خدا شرکت ندارند، وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ: و نيست مر خدا را از اصنام و ملائکه هيچ يارى و مددکارى در تقدير و تدبير امر آسمان و زمين.