اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل‌ِ ادعُوا الَّذِين‌َ زَعَمتُم مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ لا يَملِکُون‌َ مِثقال‌َ ذَرَّةٍ فِي السَّماوات‌ِ وَ لا فِي الأَرض‌ِ وَ ما لَهُم فِيهِما مِن شِرک‌ٍ وَ ما لَه‌ُ مِنهُم مِن ظَهِيرٍ «22»
بفرما اي رسول محترم به اينکه مشرکين که بخوانيد الهه خود را که گمان مي‌کرديد آنها خدايان باشند و شفعاء شما باشند و دادرس باشند اينها مالک هيچ شي‌ء و ضرر نيستند به سنگيني مورچه نه در آسمان‌ها و نه در زمين و نيست از براي آنها و يا در آسمان و زمين شرکتي در خلق و رزق و نيست از براي خداوند از آنها کمک و اعانتي.
قُل‌ِ ادعُوا امر بر توبيخ است.
الَّذِين‌َ زَعَمتُم مجرد گمان و خيال کرده‌ايد مدرکي و دليلي و برهاني نداريد که آنها مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ غير از ذات اقدس حق الهه‌ي باشند، بدانيد که اينکه الهه شما، لا يَملِکُون‌َ مِثقال‌َ ذَرَّةٍ فِي السَّماوات‌ِ وَ لا فِي الأَرض‌ِ که بتوانند يک مورچه خلق کنند يا روزي دهند يا نفعي برسانند يا ضرري متوجه کنند.
وَ ما لَهُم فِيهِما مِن شِرک‌ٍ نه شرک در ذات نه شرک در صفات و نه شرک در افعال و نه شرک در الوهيت و پرستش.
وَ ما لَه‌ُ مِنهُم مِن ظَهِيرٍ خداوند خردلي احتياج به کمک و اعانت آنها ندارد بلکه بجميع ما سوي اللّه غني بالذات است.
اي همه هستي ز تو پيدا شده || خاک ضعيف از تو توانا شده
زير نشين علمت کائنات || ما بتو قائم چه تو قائم بذات