1- در تربيت و تعليم، با استفاده از شيوهى سؤال، وجدان مخاطبان را بيدار کنيم و فکرها را به کار اندازيم. قُلْ مَنْ يَرْزُقُکُمْ ...
2- يکى از عوامل پرستش، توجّه به روزى دهنده است، فکر کنيد چه کسى به شما روزى مىدهد؟ «مَنْ يَرْزُقُکُمْ»
3- روزى آسمان، نور و حرارت و باران و باد و ابر است و روزى زمين، همهى ميوهها و برکات زمين است. «يَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
4- تمام آسمانها در رزق و روزى ما مؤثّرند. «يَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماواتِ»
5- در بحث و گفتگو و جدال نيکو با ديگران، انصاف را مراعات و با آنان مدارا کنيم. «إِنَّا أَوْ إِيَّاکُمْ»
6- هدايت يافتگان، همچون کسانى که بر بالاى مرکب و کوه قرار گرفتهاند، ديد و بينش وسيعى دارند، «لَعَلى هُدىً» ولى گمراهان، همچون کسانى هستند که در ته درّه يا در عمق دريا گرفتار شده و مورد احاطهى عوامل انحراف هستند.
«فِي ضَلالٍ مُبِينٍ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 442