تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ (201)
ترجمه
و بعضى از مردم کسانى هستند که ميگويند پروردگار ما بده ما را در دنيا نيکوئى و در آخرت نيکوئى و نگاه دار ما را از عذاب آتش.
تفسير
حسنه دنيوى مانند صحت و امنيت و رفاهيت و وسعت و سعادت است و حسنه اخروى مانند قرب و منزلت و شرف و رحمت و مغفرت است و بنظر حقير بهتر و مناسبتر با مفاد آيه شريفه همان خير دنيا و آخرت است که بخواهد از براى
جلد 1 صفحه 257
خود و اقارب و دوستان خود و عموم شيعيان و از حضرت صادق (ع) در کافى و از عياشى حسنه دنيويه بوسعت معاش و حسن اخلاق تفسير شده و حسنه اخروى برضوان اللّه و بهشت و از امير المؤمنين (ع) حسنه دنيويه بزن صالحه و حسنه اخرويه بحور العين و و عذاب نار بزن بد تأويل شده است و بعضى گفتهاند حسنه دنيويه علم و عبادت است و اخرويه بهشت و عذاب نار شهوات و معاصى است که موجبات عقاب است و معلوم است که مراد از اين بيانات ذکر مصاديق است و اختصاص و تنافى مفهوم نميشود.