اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ
قَد سَمِعَ اللّهُ قَولَ الَّتِي تُجادِلُکَ فِي زَوجِها وَ تَشتَکِي إِلَي اللّهِ وَ اللّهُ يَسمَعُ تَحاوُرَکُما إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ «1»
اخباري در فضيلت اينکه سوره نقل کردهاند لکن چون سند نداشت و بنظر هم بعيد ميآمد لذا از نقل آن خود داري کرديم و کافيست براي ما فضائل و مناقب و مثوباتي که بر نفس قرائت قرآن داريم.
قَد سَمِعَ اللّهُ قَولَ الَّتِي تُجادِلُکَ فِي زَوجِها گفتند زني شرفياب شد خدمت پيغمبر و شکايت از شوهر خود ميکرد نظر به اينکه در جاهليّت در نزد اهل حجاز مرسوم بود که چون به عيال خود مشمئز ميشدند و متغيّر ميشدند ظهار ميکردند و ديگر اينکه زن را بر خود حرام ميدانستند حرام ابدي و هنوز حکم ظهار در شريعت مطهره نيامده بود شکايت اينکه زن اينکه بود که شوهرم با من ظهار کرده و من از او اولادهايي دارم اگر بخواهم خودم متکفل آنها شوم تمکن ندارم اگر بخواهم باو واگذار نمايم بچهها ضايع ميشوند خدا ميفرمايد: خداوند شنيد قول آن زني که با شما مجادله ميکرد در امر شوهرش که چه کند پيغمبر چون هنوز حکم ظهار نيامده بود فرمايشي نفرمود اينکه زن در پيشگاه احديت شکايت کرد و از خدا درخواست کرد که تکليف مرا معين فرما.
وَ تَشتَکِي إِلَي اللّهِ حضرت رسول شوهر او را خواست و فرمود اينکه حکم الهي نيست و اينکه زن بر تو حرام نميشود که ميفرمايد:
وَ اللّهُ يَسمَعُ تَحاوُرَکُما يعني گفتگوي شما را خداوند ميشنيد.
إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ که دو صفت از صفات ذاتيه است و مرجع آن به علم است که عالم به مسموعات و مبصرات است سپس حکم ظهار آمد که ميفرمايد:
448