1- يکى از رسالتهاى انبيا، برداشتن خرافات و سنّتهاى غلط ميان مردم است.
الَّذِينَ يُظاهِرُونَ ...
2- يکى از ظلمهايى که دوران جاهلى در حق زن روا مىداشت، قانون ظهار بود که اسلام آن را لغو و براى ارتکاب آن جريمه سنگين تعيين کرد. يُظاهِرُونَ مِنْکُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ... لَيَقُولُونَ مُنْکَراً مِنَ الْقَوْلِ
3- مبارزه با خرافات و عادات و سنّتهاى غلط، بايد منطقى و مستدل باشد. «ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ»
جلد 9 - صفحه 501
4- گاهى يک نالهى به حق، به يک جريان نجات بخش منجر مىشود. تَشْتَکِي إِلَى اللَّهِ ... إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ
5- زشتگويى و زورگويى، سيره مستمرّ جاهليّت بوده است. لَيَقُولُونَ مُنْکَراً ...
6- براى هر کارى راهى شرعى و قانونى است، راه جدا شدن زن و مرد از يکديگر طلاق است، آن هم با مراعات قوانين و حقوق هر دو، ولى جدا شدن از طريق ظهار و هر راه نامشروع ديگر، منکر و باطل است. «لَيَقُولُونَ مُنْکَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً»
7- خداوند، هم گناهان را مىبخشد و هم چشمپوشى مىکند. «لَعَفُوٌّ غَفُورٌ»
8- گناه هر چند بزرگ باشد، عفو الهى قابل ترديد نيست. لَيَقُولُونَ مُنْکَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً ... لَعَفُوٌّ غَفُورٌ