تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ذلِکُمْ تُوعَظُونَ بِهِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ «3» وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ‌: و آنانکه در جاهليت، عادت ايشان اين بوده که مظاهرت کرده باشند، مِنْ نِسائِهِمْ‌: از زنان خود، پس آن را قطع نمايند به اسلام، ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا: پس بازگردند به آنچه گفته‌اند، يعنى بار ديگر آن را اعاده نمايند در زمان اسلام. فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ: پس بر ايشان است آزاد کردن بنده. و ممکن است مراد مؤمنان باشند، يعنى مؤمنانى که مظاهرت کنند از زنان خود، بعد از آن بازگردند به تدارک و تلافى آنچه قول مقتضى آن بود و به نقض آن ميل کنند، پس بر ايشان است آزاد کردن بنده. حاصل اينکه تدارک اين قول، به اين وجه است که زوج کفاره بدهد تا زوجه بر او حلال شود. مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا: پيش از آنکه مسّ يکديگر کنند اين زن و مرد مظاهر، و تمتع يابند از هم، ذلِکُمْ تُوعَظُونَ بِهِ‌: اين حکم به کفاره که به آن مأمور شديد، پند داده مى‌شويد بدان، تا بازايستيد از تلفظ به اين لفظ منکر. وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ: و خداى تعالى به آنچه مى‌کنيد آگاه است و بر او پوشيده و پنهان نيست. وجوب تحرير رقبه، در صورت قدرت است. جلد 13 - صفحه 59 (آية 4)