1- اصرار بر رسوم جاهلى و بىاعتنايى به حدود الهى، جنگ با خدا و رسول است. الَّذِينَ يُظاهِرُونَ ... فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ... تِلْکَ حُدُودُ اللَّهِ ... الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ ...
2- در درگيرى حقّ و باطل، شکست و رسوايى براى باطل است. يُحَادُّونَ اللَّهَ ...
کُبِتُوا
3- خداوند، اعتبار يا هشدارى که براى ايمان يا جنگ با خودش مقرر کرده، همان را براى ايمان يا جنگ با رسولش نيز مقرر کرده است. لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ...
يُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
جلد 9 - صفحه 506
4- در راه اجراى احکام الهى، مانع تراشى نکنيد که عاقبت تلخى در پى دارد.
يُحَادُّونَ اللَّهَ ... کُبِتُوا
5- به مخالفان هشدار دهيم. يُحَادُّونَ اللَّهَ ... کُبِتُوا
6- اگر در رسوايى اهل باطل شک داريد، به تاريخ مراجعه کنيد. «کَما کُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ»
7- تاريخ و حوادث تاريخى داراى قانون و سنت است. کما کبتوا کبت ...
8- حق، هميشه دشمن داشته است. «کَما کُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ»
9- قهر الهى بعد از اتمام حجت است. کُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ قَدْ أَنْزَلْنا آياتٍ ...
10- نشانههاى خدا هم روشن است و هم متعدد. «آياتٍ بَيِّناتٍ»
11- ستيز در برابر انبيا، توهين به آنان است و لذا کيفر اين گونه افراد، خوارى و ذلّت است. «وَ لِلْکافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ»
12- مانع تراشى و ستيز در برابر حق، يا کفر است يا به کفر مىانجامد. «وَ لِلْکافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ»