تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ وَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ «6»
بعد از آن حال قيامت را بيان فرمايد:
جلد 13 - صفحه 61
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً: ياد بياور روزى را که مبعوث فرمايد ايشان را از قبور، همه ايشان را تماما، و به يک حال مجتمع شوند و هيچکس واگذاشته نشود، فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا: پس آگاه سازد ايشان را به جزاى آنچه کرده باشند، يا اخبار فرمايد به رءوس اشهاد عمليات آنها را به جهت توبيخ و تخجيل و تقرير عذاب ايشان؛ و آنها از خجالت و رسوائى، تمناى آن کنند به سرعت هر چه تمامتر به جهنم روند. أَحْصاهُ اللَّهُ: شمرده و نگاهداشته خدا عمل ايشان را، و به عموم علم خود، احاطه به جميع عمل ايشان دارد و هيچ‌چيز از علم ازلى سبحانى غايب نباشد، وَ نَسُوهُ: و فراموش کرده باشند ايشان، به جهت بسيارى يا تهاون به آن. وَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ: و خداى تعالى بر همه‌چيز از احوال و اعمال بندگان شاهد و حاضر است، يعنى عالم به جميع آن، پس همه را بر وفق عمل جزا خواهد داد.
در کتاب کافى- به سند خود روايت نموده که: يکى از اصحاب حضرت صادق عليه السّلام شکايت کرد از اهالى خود خدمت آن بزرگوار، که استخفاف به دين مى‌نمايند و مسامحه در امر دين خود کنند. فرمود: چون روز قيامت شود، حق تعالى بر او حجت بياورد که آيا فلان شخص در ميان شما نبود، آيا نديديد که چگونه نماز به جاى مى‌آورد و اطاعت پروردگار مى‌نمود، و ديندارى او را نديده بودى؛ پس چرا پيروى او ننمودى؟ پس آن مؤمن، حجت بر آن گروه خواهد بود در روز قيامت.
(آية 7)