1- نگاهى که به دانستن و فهميدن حق نيانجامد، قابل توبيخ است. أَ لَمْ تَرَ ...
2- آسمان و زمين، بزرگ و کوچک، آشکار و پنهان، همه در برابر علم خداوند يکسان است. يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ ... هُوَ رابِعُهُمْ ... هُوَ مَعَهُمْ
3- تعدّد افراد و تنوّع سخنان آنان، در علم خداوند تأثيرى نداشته و خداوند به همه آنها و سخنانشان آگاه است. «لا أَدْنى مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْثَرَ»
4- چون وجود خداوند نامحدود است، پس هر جا که باشيم او همراه ما است.
«هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ ما کانُوا»
5- مکان و زمان در علم خداوند اثرى نداشته و او به همه چيز آگاه است. «هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ ما کانُوا»
6- در قيامت، خبر دهنده، خود شاهد بوده است. «شَهِيدٌ، عَلِيمٌ، يُنَبِّئُهُمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 510