1- مؤمن محترم است، حتّى هنگام نهى از منکر احترام او را حفظ کنيد. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»
2- در امر به معروف و نهى از منکر و ارشاد و تبليغ، راههاى حق و باطل و مصاديق آن را بايد روشن کرد. فَلا تَتَناجَوْا ... تَناجَوْا
3- همهى سخنان را نبايد آشکار و نهان گفت. گاهى بايد نهى از منکر يا امر به معروف، در خفا و پنهان باشد. «تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَ التَّقْوى»
جلد 9 - صفحه 513
4- مبادا نجواى بد را به جاى نجواى خوب قلمداد کنيم. تَناجَوْا ... وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
5- تقوا و پرهيزکارى و توجّه به معاد، زمينه دورى از سخنان نارواست. «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»