پیام‌های تفسیر نور

1- چنانکه ريخت و پاش و مصرف بيش از اندازه، انسان را برادر شيطان قرار مى‌دهد، «إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ کانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ» «1» نجوا نيز انسان را شيطان صفت مى‌کند. «إِنَّمَا النَّجْوى‌ مِنَ الشَّيْطانِ» 2- هر گونه سخن آشکار و نهانى که موجب ترس و دلهره در ميان مسلمانان گردد، کارى شيطانى است. «النَّجْوى‌ مِنَ الشَّيْطانِ لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا» 3- بايد دغدغه‌ها را چنين تسلّى داد که تا خدا نخواهد کسى نمى‌تواند آسيبى برساند. لِيَحْزُنَ‌ ... لَيْسَ بِضارِّهِمْ‌ 4- مؤمنان در حفظ و حراست خداوند هستند. «وَ لَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً» 5- تلاشهاى منافقان، از مدار قدرت الهى خارج نيست. «وَ لَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ» 6- جنگ روانى دشمن را خنثى کنيم. لِيَحْزُنَ‌ ... وَ لَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً «1». اسراء، 27. جلد 9 - صفحه 514 7- داروى شفابخش هر گونه ناآرامى و دلهره، توکّل بر خداوند است. «وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» 8- توکّل بر خدا کار هر کس نيست، ايمان مى‌خواهد. «فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» گرچه خداوند از مؤمنان حمايت مى‌کند، ولى آنان نيز بايد بر خداوند توکّل کنند.