پیام‌های تفسیر نور

1- ايمان، مسئوليّت آور است. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ... 2- صدقه را بايد پيش از انجام کار پرداخت کرد. فَقَدِّمُوا ... صَدَقَةً 3- معلّم مى‌تواند براى آموزش، هزينه‌اى را مشخص کند. چه خود دريافت کند و چه به ديگران حواله دهد. «فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً» 4- ميزان صدقه تعيين نشد تا هرکس تصميم بگيرد. «صَدَقَةً» 5- از هر راهى بايد براى فقرزدايى استفاده کرد. شرط ملاقات خصوصى با پيامبر، پرداخت صدقه به فقرا بود. «فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً» 6- در انتخاب ميان پول و پيامبر، ميزان ايمان و علاقه مردم شناخته مى‌شود. «فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً» 7- صدقه، قوانين و محدوديت‌هاى اجتماعى، خيرات بسيارى را براى فرد و جامعه به دنبال دارد. «ذلِکَ خَيْرٌ» 8- وابستگى به دنيا، پليدى و دل کندن از آن پاکى است. «ذلِکَ خَيْرٌ لَکُمْ وَ أَطْهَرُ» 9- صدقه، نوعى تطهير است. «أَطْهَرُ» چنانکه در جاى ديگر مى‌خوانيم: «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ» «3» 10- در احکام اسلام بن بست نداريم. فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا ... 11- قانون گذار بايد مراعات همه مردم را در وضع قانون بکند. فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا ... «1». تفاسير کنز الدقائق، نمونه و درّ المنثور. «2». مائده، 6. «3». توبه، 103. جلد 9 - صفحه 518 12- فقرا به خاطر ناتوانى بر صدقه، احساس حقارت نکنند، زيرا مشمول رحمت الهى هستند. «فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» 13- هيچ گاه اسلام کسى را به خاطر فقر طرد نکرده و محروم نساخته است. «فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ»