تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ «17»
شأن نزول: مردى از اهل نفاق گفت: ما بواسطه اموال کثيره و اولاد بسيار، روز قيامت منصور باشيم و از عذاب و هلکات آن روز فايز و رستگاريم؛ آيه نازل شد بر يأس و نااميدى آنان:
لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ: هرگز دفع نکند و باز ندارد از ايشان در روز قيامت، أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ: مالهاى ايشان و نه فرزندان ايشان، مِنَ اللَّهِ شَيْئاً: از عذاب خدا چيزى را، أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ: آن گروه منافقان، ملازمان آتش جهنمند، هُمْ فِيها خالِدُونَ: ايشان در آتش جاويدانند، يعنى منافقان نيز در خلود در آتش مثل کافران خواهند بود، بلکه در درکه اسفل و عذاب سختتر خواهند بود.
(آية 18)