اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ إِذا دُکَّت‌ِ الأَرض‌ُ دَکًّا دَکًّا «21»
دک بمعني پاشيده و خورد شده و ريز ريز شده است اشاره باين که آنچه روي زمين است از کوه‌ها و ابنيه و اشجار تمام پاشيده ميشود و ريز ريز در اثر زلزله‌هايي که در تعقيب يکديگر ميآيد چنانچه ميفرمايد: يَسئَلُونَک‌َ عَن‌ِ الجِبال‌ِ فَقُل يَنسِفُها رَبِّي نَسفاً فَيَذَرُها قاعاً صَفصَفاً لا تَري فِيها عِوَجاً وَ لا أَمتاً طه آيه 105 الي 107 (کلا) يعني چنين نيست که تصور و تخيل کرده‌ايد بلکه بر شما معلوم ميشود.
(إِذا دُکَّت‌ِ الأَرض‌ُ) يعني ما علي الارض من الجبال و الأبنية و الاشجار بلکه خود زمين مسطح ميشود و کشيده ميشود که ميفرمايد: وَ إِذَا الأَرض‌ُ مُدَّت وَ أَلقَت ما فِيها وَ تَخَلَّت انشقاق آيه 3 و 4. حتي درياها خشک ميشود و پست و بلندي زمين صاف ميشود.
(دَکًّا دَکًّا) يعني يکي بعد از ديگري در اثر زلزله‌هاي زمين که ميفرمايد: إِذا زُلزِلَت‌ِ الأَرض‌ُ زِلزالَها وَ أَخرَجَت‌ِ الأَرض‌ُ أَثقالَها زلزال آيه 1 و 2.