تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ «27»
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ: اى صاحب نفس آرام گرفته به ذکر من، و فارغ و مستغنى از غير من، که شاکر بودى در نعمت و صابر بودى در بليّه. يا ايمان آورنده از سر اطمينان و يقين بدون خلجان ريب و شکّى در وحدانيّت من، يا ايمنى از خوف و حزن و عتاب و عذاب من؛
«1» شبيه اين کلام حضرت در نهج البلاغه فيض ص 335، بخشى از خطبه 108.
جلد 14 - صفحه 207