تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فِي قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ (204)
ترجمه
و بعضى از مردمان کس است که خوش مى‌آيد تو را گفتارش در زندگانى دنيا و گواه مى‌آورد خدا را بر آنچه در دل او است با آنکه او سخت دشمنى است در دشمنى نمودن.
تفسير
بعضى از مردم کسانى هستند که دلخوش شوى تو از گفتارشان و بزرگپندارى آنان را چون اظهار دين دارى و حق شناسى و ورع و تقوى و نيکوکارى نمايند و سوگند ياد کنند بخداوند که داراى اخلاص و ايمانند و زبان و دلشان يکى است با آنکه دشمنى شديد دارند و حاضرند براى جنگ با مسلمانان قمى فرموده نازلشده است در باره دومى و بعضى گفته‌اند در باره معاويه و عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است در باره فلان و فلان فيض ره فرموده شامل ميشود تمام منافقين را اگرچه در باره بعضى از آنها نازل شده باشد حقير عرض مى‌کنم شامل ميشود اغلب ابناء اين زمان را زيرا از هر کس بيشتر اظهار ارادت مشاهده ميشود بيشتر آثار عداوت بروز مى‌کند دوستان واقعى حاجت باظهار دوستى ندارند آنانکه در اين مقامند دامى گسترده‌اند که صيدى بدست بياورند با هوش باش و فريفته اظهارات صورى مشونه آنکه حمل بر فساد کنى ولى در ضمن حواست هم جمع باشد که گول نخورى
جلد 1 صفحه 261
منافات با حمل بصحت ندارد.