تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِکَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ (205)
ترجمه
و چون برگردد کوشش کند در زمين تا فساد کند در آن و نابود نمايد کشت و چهارپايان را و خدا دوست نميدارد فساد را..
تفسير
يعنى چون رو گرداند و گفته شده است يعنى چون صاحب اختيار و والى شود دست ظلم و طغيان از آستين کفر و عصيان بيرون آورد و کردار مخالف با گفتار خود را آشکار نمايد و گشت و زرع را بسوزاند و نابود و فاسد کند و مواشى و دواب را بکشد و نسل آنها را براندازد و در مجمع و قمى از حضرت صادق (ع) نقل نموده که مراد از حرث دين است و مراد از نسل مردمند و در کافى و عياشى از امير- المؤمنين نقل نموده که هلاک ميکند حرث و نسل را براى ظلم و بدى طينت خود و شايد مراد آن باشد که از آثار ظلم و شئامت ظالم آنستکه خداوند باران رحمت را منع ميفرمايد و باين سبب حرث و نسل هلاک ميشوند و خداوند ظلم و فساد را نميپسندد و از عقوبت آن صرف نظر نمىفرمايد چون منافى با حق مظلوم است.