تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ «5»
«1» منهج الصادقين (چ سوم) ج 10 ص 409.
جلد 14 - صفحه 398
الَّذِي يُوَسْوِسُ: خناس که کسى است [که] وسوسه مىکند، فِي صُدُورِ النَّاسِ: در سينههاى مردمان وقتى که از ياد خدا غافل شوند. يعنى خيالات فاسده و افعال شنيعه را مزين و آراسته گرداند، در دل مردمان.
در خبر است که حضرت عيسى عليه السّلام خواست تا موضع شيطان و فرزندان او را حق تعالى به او بنمايد. شيطان را ديد در جوف آدمى، سرش مانند سر مار بود. هر گاه آن بنده ذکر خدا مىکرد، سر باز پس مىبرد و پنهان مىکرد و مىگريخت و چون از ذکر خدا غافل مىشد، دل او را مانند لقمه در دهن مىگرفت. «1»