1- انبيا، مرجع رسيدگى به مسايل مردم بودند. (زيد بن حارثه بارها طلاق همسرش را به حضرت اعلام کرد ولى پيامبر همواره مى‌فرمود: صبر کن.) «وَ إِذْ تَقُولُ»
2- خدا و رسول، ولىّ نعمت ما هستند. «أَنْعَمَ اللَّهُ- أَنْعَمْتَ»
3- در بيان نعمت‌ها، ابتدا نعمت‌هاى معنوى و الهى را نام ببريد، سپس نعمت‌هاى مادّى و دنيوى، «أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ»؛ که مراد هدايت زيد و اسلام آوردن اوست، «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ»؛ که مراد آزاد کردن زيد از بردگى است.
4- اسلام و آزادى دو نعمت بزرگ است. «أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ»؛ (توفيق مسلمان شدن.
«أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ»؛ (آزاد کردن برده)
5- اگر خواستيد به جاى نام، صفتى از کسى ذکر کنيد، بهترين صفاتش را نام ببريد. «لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ»
6- هرگاه همسرى نزد شما شکايت کرد فوراً پيشنهاد جدايى ندهيد. «أَمْسِکْ عَلَيْکَ
جلد 7 - صفحه 372
زَوْجَکَ» (اسلام طرفدار تحکيم بنياد خانواده است.)
7- در امر به معروف از اهرم عاطفه و تقوا استفاده کنيد. «أَمْسِکْ عَلَيْکَ زَوْجَکَ وَ اتَّقِ اللَّهَ»
8- تقوا سبب تحکيم پيوند خانوادگى است. «أَمْسِکْ عَلَيْکَ زَوْجَکَ وَ اتَّقِ اللَّهَ»
9- ولىّ نعمت بودن، ايجاد حقّ امر و نهى مى‌کند. «أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِکْ عَلَيْکَ زَوْجَکَ»
10- لازمه‌ى قاطعيّت و صلابت آن است که با افکار فاسد و منحرف، گرچه افکار عمومى باشد مبارزه کنيم. «وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ»
11- در شکستن عادت‌هاى غلط اجتماعى، از هياهوى مردم نترسيد. «تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ»
12- در اجراى فرمان خدا منتظر تأييد مجامع بين المللى نباشيد. «تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ»
13- همه‌ى طلاق‌ها و جدايى‌ها دليل سرکشى و ناشزه بودن زن نيست. (بى علاقگى زن به شوهر نبايد دليل عدم تمکين او باشد.) «قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً»
14- زناشويى از نيازهاى مهم انسان است. «وَطَراً» يعنى نياز مهم واساسى.
15- مسائل زناشويى را با کنايه بگوييد. «قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً»
16- رهبران دينى جامعه بايد در شکستن سنّت‌هاى باطل پيشقدم باشند. «لِکَيْ لا يَکُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ» (هموار کردن راه حقّ براى ديگران يک ارزش است)
17- زنان بيوه محترم هستند و ازدواج با آنان کسر شأن نيست. «زَوَّجْناکَها» خداوند مى‌فرمايد: اين ازدواج را ما مقرّر کرديم.
18- پاى بندى به آداب و رسوم غير الهى، زندگى را فلج مى‌کند. «لِکَيْ لا يَکُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ»
19- ازدواج با همسر فرزند خوانده بعد از طلاق او جايز است. «إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً» (فرزند خواندگى در اسلام بوده است.)
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 373