اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتهُ العِزَّةُ بِالإِثمِ فَحَسبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئسَ المِهادُ (206)
(و هنگامي که باو گفته ميشود که از خدا بترس و تقوي اختيار کن، جاه و مقامش او را بگناه وا ميدارد، پس دوزخ او را بس است و آن بد جايگاهي است)
1- سوره بقره آيه 10
2- سوره بقره آيه 57
جلد 2 - صفحه 386
وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ گوينده اينکه سخن واعظ و از جانب خدا يا پيغمبر يا امام و يا مسلمين ميباشند که باو ميگويند تقوي پيشه کن و از خدا بترس و در روي زمين فساد مکن و در نابودي مردم و دسترنج آنان کوشش منماي أَخَذَتهُ العِزَّةُ بِالإِثمِ عزت ظاهري که بواسطه رياست بر مردم بدست آورده او را ميگيرد و بگناه و نافرماني وا ميدارد.
فَحَسبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئسَ المِهادُ جهنم براي جزاء او کافي است و آن دوزخ بد جايگاهي است و مهاد بمعني فراش و بستر است.
و سختي و بدبختي دوزخ و کيفيت عذاب آن در آيات قرآن و کلمات اهل بيت مخصوصا امير مؤمنان بسيار است از آن جمله در دعاء کميل عرض ميکند:
فکيف احتمالي لبلاء الاخرة و جليل وقوع المکاره فيها و هو بلاء تطول مدته و يدوم بقائه و لا يخفف عن اهله لانه لا يکون الا عن غضبک و انتقامک و سخطک و هذا ما لا تقوم له السموات و الارض الي آخر الدعاء
«