تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ (207) ترجمه‌ و برخى از مردم کسى است که ميفروشد نفس خود را براى جستن رضاى خدا و خدا مهربان است به بندگان.. تفسير فروختن نفس بذل نمودن آنست در طلب رضاى خداوند بسبب اطاعت اوامر الهى و امر بآن چنانچه عامه از اصحاب و تابعين و عياشى و جمعى از خاصه از جلد 1 صفحه 262 ائمه اطهار نقل نموده‌اند و آنکه نازل شده است در باره امير المؤمنين (ع) وقتى که در بستر پيغمبر (ص) آرميد و آنحضرت بغار فرارا تشريف فرما شد و در مجمع از امير المؤمنين نقل نموده که مراد خدا آنستکه مرد کشته شود در راه امر بمعروف و نهى از منکر فيض ره فرموده مراد امام آنستکه معنى عام است اگرچه مورد خاص باشد و در تفسير امام است که آنها برگزيدگان اصحاب پيغمبر (ص) بودند که اهل مکه آنانرا بعذابهاى گوناگون معذب مينمودند که از دين خارجشان نمايند مانند بلال و صهيب و خباب و عمار بن ياسر و پدر و مادر او و اين قبيل بزرگان حقير عرض ميکنم اين معنى هم از عموم لفظ استفاده ميشود و با خصوصيت مورد که مستفاد از اخبار عامه و خاصه بود منافات ندارد و در خبر است که چون امير المؤمنين (ع) بر فراش پيغمبر (ص) آرميد جبرئيل بالاى سر آنحضرت و ميکائيل در پائين پاى ايستادند و جبرئيل عرض کرد به به اى على ابن أبي طالب کيست مانند تو با آنکه خداوند بوجود تو بر ملائکه مباهات ميفرمايد و شمه از بيان رحمت و رأفت الهى در تفسير بسمله ذکر شد و در اين مقام از تفسير امام نقل شده است که آنانکه طالب رضاى خدا هستند خداوند آنها را بمنتهاى کمال آرزوشان ميرساند بلکه مافوق اميد و تصور آنها بايشان عطا مى‌فرمايد و آنانکه از ربقه اطاعت الهى خارج شدند مدارا ميفرمايد با آنها در دعوت بطاعت خود و قطع نمى‌کند از کسيکه توبه ميکند بعد از معصيت کرامت خود را و اين کمال رأفت و رحمت است.