نکته‌های تفسیر نور

«کفر»، به معناى پوشاندن و ناديده گرفتن است. به کشاورز و شب، کافر مى‌گويند. چون کشاورز دانه و هسته را زير خاک مى‌پوشاند و شب فضا را در برمى‌گيرد. کفران نعمت نيز به معنى ناديده گرفتن آن است. شخص منکر دين، به سبب اينکه حقايق و آيات الهى را کتمان مى‌کند و يا ناديده مى‌گيرد، کافر خوانده شده است. قرآن، بعد از متّقين، گروهى از کفّار را معرّفى مى‌کند. آنها که در گمراهى و کتمانِ حقّ، چنان سرسختند که حاضر به پذيرش آيات الهى نيستند و در برابر دعوت پيامبران، زبان قال و حالشان اين بود: «سَواءٌ عَلَيْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَکُنْ مِنَ الْواعِظِينَ» «1» براى ما وعظ و نصيحت تو اثرى ندارد، فرقى ندارد که پند دهى يا از نصيحت دهندگان نباشى. اگر زمينه مساعد ومناسب نباشد، دعوت انبيا نيز مؤثّر واقع نمى‌شود. باران که در لطافت طبعش، خلاف‌نيست‌ در باغ لاله رويد و در شوره‌زار، خَس‌