تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ «3»
لَمْ يَلِدْ: نزاد، يعنى بيرون نيامد از او چيز کثيف که ولد باشد و ساير اشياء کثيفه که از مخلوق بيرون مى‌آيد و نه چيز لطيف، مانند نفس و روح و منبعث نمى‌شود از او عوارضات مثل سنه، خواب، خطره، غم، حزن، بهجت، خنده، گريه، خوف، رجا، رغبت، سأمت، گرسنگى، سيرى، و غير آن يعنى متعالى است از آنکه متولد و بيرون آيد اشياء کثيفه و محل حوادث نيست، وَ لَمْ يُولَدْ: و زاده نشد يعنى بيرون نيامده از چيزى، همچنان که اشياء کثيفه بيرون آيند از عناصر خود، مانند حصول حيوان از حيوان، نبات از زمين، مياه از ينابيع، ميوه‌ها از درختان، و همچنين اشياء لطيفه که از مراکز خود بيرون آيند، مثل ديدن از چشم، شنيدن از گوش، بوئيدن از دماغ، چشيدن از دهان، کلام از زبان، معرفت و تميز از قلب، نار از حجر. بلکه او صمدى است «لا من شي‌ء و لا فى شي‌ء و لا على شي‌ء» اوست مبدء اشياء و منشى‌ء امور به قدرت و منفى آن به مشيت و مبقى آن به مصلحت و حکمت.