اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ
إِنّا أَعطَيناکَ الکَوثَرَ «1»
اختلاف کردند در مراد از کوثر بسياري گفتند و اخبار زيادي هم داريم که نهري است در بهشت، و از حضرت رسالت پرسيدند: کوثر چيست!- فرمود:
نهر في الجنة أشد بياضا من اللبن و أحلي من العسل و ألين من الزبد حصاه الزبرجد و الياقوت
جلد 18 - صفحه 243
و المرجان حشيشه الزعفران ترابه المسک الاذفر قواعده تحت العرش- الي أن قال لعلي: هذا لي و لک و لمحبيک بعدي).
و اخبار در وصف اينکه نهر بسيار است حتي دارد بعدد ستارگان آسمان ليوان در اطرافش هست و ساقي آن امير المؤمنين است دوستانش را آب ميدهد و دشمنانش را دفع ميکند و بعضي گفتند: مراد خير کثير است، بعضي گفتند: نبوت و کتاب است، بعضي گفتند: کثرت اصحاب و اشياع است، بعضي گفتند: کثرت نسل و ذريه است بعضي گفتند: قرآن است، بعضي گفتند: شفاعت است.
اقول: در آيه شريفه متعلق را بيان نفرموده و باطلاق بيان کرده شامل تمام مصاديق ميشود آنچه خير است در دنيا و آخرت کثير آن خاص پيغمبر است علم علمه علم ما کان و ما يکون الي انقضاء خلقه، اخلاق: إِنَّکَ لَعَلي خُلُقٍ عَظِيمٍ عبادت باندازهاي که آيه نازل شد: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ طه ما أَنزَلنا عَلَيکَ القُرآنَ لِتَشقي، بذل احسان ساير کمالات، کثرت ذريه که خاص بسادات نيست بلکه اکثر شيعه از طرف يکي از امهات و جدّات امي سيده بوده اينکه هم داخل در ذريه است بلکه بر فرض که تمام امهات و جدّات غير سيده باشند لکن آنها از طرف امهات و جدات خود يکي سيده باشد جزو ذريه ميشوند، کثرت امت زيرا امت آن حضرت تا دامنه قيامت باقي است دوره ظهور بقية اللّه و رجعت ائمه هدي، کثرت شفاعت حتي دارد که ميفرمايد:
وَ لَسَوفَ يُعطِيکَ رَبُّکَ فَتَرضي ضحي آيه 5. از آن حضرت است که فرمود: تا دو نفر از شيعيان امت من در محشر باقي باشند من راضي نميشوم بلکه تمام بهشت در تحت فرمان او است. بالجمله چيزي از رحمت و نعمت و تفضل و کمال و مقام در دستگاه الهي در حق پيغمبر و آل او فروگذار نشده. آنچه خوبان همه دارند تو تنها داري.
که از حضرت صادق است فرمود: نزّلونا عن الربوبية و قولوا في حقنا ما شئتم بلکه آنچه خداوند بأئمه طاهرين و صديقه طاهره و مؤمنين تا قيامت تفضل فرموده و ميفرمايد تمام تفضل به پيغمبر است و اعطاء باو است بلکه چيزهايي خداوند به پيغمبرش عنايت فرموده از اسرار غيبي که در خور فهم بشر نيست و چه کوثري است بالاتر و بيشتر از اينکه مگر آنچه از حد ممکن خارج است و خاص واجب الوجود است.
244