اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَوَيل‌ٌ لِلمُصَلِّين‌َ «4» الَّذِين‌َ هُم عَن صَلاتِهِم ساهُون‌َ «5»
پس ويل از براي نمازگزاراني است آن کساني که در بند نماز نيستند شد شد نشد نشد، در اخبار و کلام مفسرين مصاديقي بر اينکه هر کدام ذکر کرده‌اند و لکن عموم دارد شامل کساني که عمدا ترک ميکنند و کساني که رياء بجا ميآورند و کساني که رکوع و سجودش را تمام نميکنند، و کساني که مراعات اجزاء و شرايط آن را نميکنند
جلد 18 - صفحه 241
و کساني که تأخير مياندازند تا وقت منقضي شود. و بالجمله اهميتي بنماز نميدهند يا تارک الصلاة هستند و لو يک نماز صبح باشد يا ضايع الصلاة که گفتند:
تارک الصلاة کافر
و ضايع الصلاة به پانزده عقوبت گرفتار ميشود که يکي از آنها بي‌ايمان از دنيا ميرود و نماز اهم فرائض الهي است و در اخبار اهميت آن را بيان کرده‌اند که گفتند:
عمود الدين و قربان کل تقي، و معراج المؤمن، و عنوان صحيفة المؤمن، و اول ما يحاسب به العبد يوم القيامة، ان قبلت قبل ما سواها و ان ردت رد ما سواها، و خير موضوع و غير اينها و اگر نماز فاقد يکي از شرائط باشد يا اجزاء، يا مشتمل بر يکي از موانع عمدا و بدون عذر ضايع ميشود، و اولين شرائط آن ايمان است بلي سهو از روي نسيان و عذر مانعي ندارد بواسطه حديث شريف رفع که فرمود:
(رفع عن امتي تسعة السهو و النسيان ... الخبر).
و کلمه ساهون در آيه مراد سهو از روي بي‌اعتنايي و بي‌اهميتي و دربند نبودن است و ويل هم در بسياري از آيات گفتيم: ويل اسمي است که چاه ويل است در قعر جهنم، و وصفي که معني واي و بدا بحال است مقابل طوبي اسمي که شجره طوبي است در بهشت و وصفي که خوشا بحال است.