تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ «4»
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ: آن خداوندى که اطعام فرمود ايشان را بدين دو سفر و سير گردانيد، مِنْ جُوعٍ: از گرسنگى. يعنى بعد از آنکه به جهت شدت فقر و فاقه و گرسنگى به سر مى‌بردند و به اين جهت استخوان و مردار و ارواث مى‌خوردند.
حق تعالى به وسيله دو سفر اموال بسيار و ارزاق بى‌شمار به آنها کرامت [کرده] و از گرسنگى رهائى داده، متنعم شدند و اسباب و عدد ايشان زياده شد، وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ: و ايمن ساخت ايشان را به جهت اين حرم محترم از ترس عظيم آنها که در حوالى مکه‌اند و در ساير بلاد شام و يمن که يکديگر مى‌کشتند و غارت مى‌کردند يا از خوف اصحاب فيل يا از جذام. چنانچه از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است خاک مکه و مدينه و گرد آن از جذام فايده دارد. «1» از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است که حق تعالى ايشان را ايمن گردانيد از خوف آنکه خلافت ميان ايشان باشد. «2» و از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است که حق تعالى از فرزندان حضرت اسمعيل، بنى کنانه را برگزيد و از بنى کنانه، قريش و از قريش، هاشم و از هاشم، مرا. «3» منقول است اول کسى که از مکه سفر کرد به شام و از آنجا متاع و طعام آورد،
«1» تفسير ابو الفتوح (چ 1398) ج 12 ص 182.
«2». تفسير ابو الفتوح (چ 1398) ج 12 ص 182.
«3». تفسير ابو الفتوح (چ 1398) ج 12 ص 179.
جلد 14 - صفحه 354
هاشم بن عبد مناف بود. بعد از آن قريش دلير شدند و در بلاد بعيده مسافرت کردند تا صاحب خدم و حشم و اموال و بر اهل زمان خود فائق شدند «1».
«1» تفسير ابو الفتوح (چ 1398) ج 12 ص 182.
جلد 14 - صفحه 355
سوره يکصد و هفتم « (الماعون)»
سورة الماعون- اين سوره مبارکه مکى و نزد بعضى مدنى است.
عدد آيات- هفت.
عدد کلمات- بيست.
عدد حروف- يکصد و ده.
ثواب تلاوت- ثواب الاعمال- از حضرت صادق عليه السّلام: من قرء سورة ارايت الّذى يکذب بالدّين فى فرائضه و نوافله قبل اللّه صلاته و صيامه و لم يحاسبه بما کان معه فى الحيوة الدّنيا. فرمود هر که قرائت کند «سوره ا رايت الذى» را در نماز واجب و مستحب خود، قبول فرمايد خدا نماز و روزه او را، و محاسبه نفرمايد آنچه با او در زندگانى دنياست. «1» چون در سوره سابقه ذکر نعم بر قريش را فرمود، در اين سوره اظهار تعجب فرمايد از تکذيب ايشان با وجود اعطاء اعظم نعم بر ايشان.
«1». ثواب الاعمال چ حيدرى 1391 هج، ص 154.
جلد 14 - صفحه 356
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ