اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
سَل بَنِي إِسرائِيل‌َ کَم آتَيناهُم مِن آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَ مَن يُبَدِّل نِعمَةَ اللّه‌ِ مِن بَعدِ ما جاءَته‌ُ فَإِن‌َّ اللّه‌َ شَدِيدُ العِقاب‌ِ (211)
(از بني اسرائيل بپرس که چه اندازه نشانه آشکارا بآنها داده‌ايم، و کسي که نعمت خدا را تغيير دهد بعد از آنکه بر او بيايد پس محققا خداوند سخت عذاب کننده است) سَل بَنِي إِسرائِيل‌َ کَم آتَيناهُم مِن آيَةٍ بَيِّنَةٍ خطاب به پيغمبر اکرم صلّي اللّه عليه و آله و سلّم است که از فرزندان يعقوب بپرس، و اينکه استفهام براي تقرير و توبيخ است زيرا اگر بني اسرائيل نبوت حضرت رسول صلّي اللّه عليه و آله و سلّم و نبوت حضرت مسيح را انکار کنند منکر آيات باهرات و معجزات حضرت موسي از عصا و يد بيضاء و خروج دوازده چشمه آب از سنگ و شکاف دريا و نزول من‌ّ و سلوي و نحو اينها، نميشوند زيرا آنها را باعث افتخار خود و موجب عظمت و مزيت قومي ميدانند و لذا بآنها اقرار و اعتراف مي‌نمايند و وقتي باين آيات الهي که بآنها داده شد اقرار نمودند مورد سرزنش و توبيخ قرار ميگيرند که با وجود اينها چرا بگوساله پرستي و نافرماني حضرت موسي در زمان او، و به بت پرستي و شرک و نافرماني خدا و افروختن خشم الهي در ادوار بعد از او گرائيديد.
وَ مَن يُبَدِّل نِعمَةَ اللّه‌ِ مِن بَعدِ ما جاءَته‌ُ و البته بعد از اقرار، باين جمله ملزم خواهند شد که هر که نعمت خدا را تغيير دهد و در محل خود صرف ننمايد و از آن استفاده منعم پسند نکند گرفتار عذاب سخت خواهد شد.
جلد 2 - صفحه 392
و بالجمله قسمت اول آيه بمنزله تمهيد و زمينه سازي براي شمول حکم کلي درباره آنهاست که در قسمت دوم آيه متعرض ميگردد.
فَإِن‌َّ اللّه‌َ شَدِيدُ العِقاب‌ِ البته خداوند در موضع نکال و نقمه اشد المعاقبين است چنانچه در موضع عفو و رحمت ارحم الراحمين است و يهود را در دنيا بعقاب خود گرفتار فرمود و سکّه ذلّت و مسکنت بر پيشاني آنها زد و در آخرت نيز بازگشت آنها بعذاب ابدي و خلود در دوزخ خواهد بود.